Fatma Teyzenin Kızı

Bi benimki çözemedi şu okumayı!”
“Sınıf arkadaşlarının hepsi bitirdi harfleri, bizimki daha “el” ile “le” hecelerini karıştırıyor.
“Bizim Ayşe’nin bi kızı var maşallahhh zehir zehir. Benimkine de anlatacağım diye boğazım patlıyor.”
“Ah, o Fatma heleee! Kızın elinden kitap düşmüyor. Bizimki de elini sürmezz.”

Ee, peki?

Öncelikle bir düşünün.
“Sizinki” neyi güzel yapar? En güzel yanı nedir? Siz en çok çocuğunuzun hangi özelliğini seviyorsunuz? Arkadaşları onun hangi özelliğini taktir eder?
Bir çocuk sizin olumsuz sıraladıklarınızla olumsuzlaşır. Olumlu sunuşlarınızla olumlu olana yol alır. Neye inanır ve neye inandırırsanız, “kendi kendine gerçekleşen kehanet” bir yolunu bulur gerçek olur.

Peki ne yapalım?

Sevdiğimiz özelliklerini daha çok söyleyebiliriz.
Başarılı olduğu konuların farkına varmasını sağlayabiliriz.
Ne olursa olsun yanında olunduğunu hissettirebiliriz.

Bunların içerisinde en önemlisi, onların ayrı birer birey olduklarını kabul edip kendi olmalarına bir şans vermek.