Kitap Okumayan Çocuktan Mektup

Çocuktur adım. Anlatılsın istemem sürekli. Yapılsın da göreyim, öyle uygulayım isterim. Bana,”Kitap oku.” denilmesinden hiç hoşlanmam. Ama annemin elinde görsem bir kitap en büyük merakım o olur. Babamın elinde gördüğüm gazetedeki koku en güzel kokum olur.

Şimdi gece oldu, annem içeriden sesleniyor, “Kitabını okuuuuuu!” Bu kitap bir tek benim okumam için mi? Kendisi neden okumuyor ki? Oysa gelse kıvrılsa yatağımın şuracığına, kaldığım yerden okusak ya beraber. Sesini değiştirerek okuyor öğretmenim, o kitaptaki şeyler gibi hareket ediyor. Öyle yapsa ya annem de. Öğretmenim öyle yapınca çok eğlenceli oluyor. Annem de eğlenceli olur biliyorum. Ama ben ona seslenip “Gel, beraber okuyalımmm.” diyemiyorum. Desem de duyar mı bilmiyorum.

Bilmem anlatabildim mi güzel ebeveynler?